Doręczenia w postępowaniu administracyjnym

Dziś ważka kwestia doręczeń, bez których nie ma żadnego postępowania.

Jak dokonuje się doręczeń?

Podstawową zasadą regulującą omawianą materię jest zasada oficjalności doręczeń, co oznacza, że osoba występująca w postępowaniu administracyjnym nie musi wnosić o doręczenie odpowiedniego pisma, ani też dowiadywać się w siedzibie organu czy jest dla niej jakaś korespondencja, bowiem to na organie zgodnie z art.39 k.p.a. spoczywa ustawowy obowiązek ich doręczenia za pokwitowaniem. Z punktu widzenia organu ważne jest jedynie prawidłowe doręczenie, a bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt czy adresat istotnie zapoznał się z treścią kierowanej do niego korespondencji.

Kto doręcza?

Ustawodawca pozostawia w tym zakresie swobodę wyboru organowi. Doręczeń dokonywać można za pośrednictwem operatora pocztowego (czyli po prostu listonosza) bądź za pośrednictwem pracowników organu albo przez inne upoważnione do tego osoby.

Komu doręczyć?

Przede wszystkim doręczenie powinno nastąpić do rąk adresata. Mamy wtedy do czynienia z doręczeniem właściwym. Jeśli jednak doręczyciel nie zastanie go w domu, może przekazać pismo za pokwitowaniem także dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu sąsiadowi bądź dozorcy domy informuje się adresata, pozostawiając mu zawiadomienie w skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Mamy wtedy do czynienia z doręczeniem zastępczym.

Jeśli strona działa poprzez swojego przedstawiciela ustawowego, bo sama nie ma zdolności do samodzielnego występowania w postępowaniu (np. rodzic za swoje dziecko) pisma doręcza się właśnie temu przedstawicielowi. Jeśli zaś stronę w postępowaniu reprezentuje pełnomocnik, to właśnie jemu należy dokonywać doręczeń.

Gdzie dokonać doręczenia?

Co do zasady, wszelkie pisma kierowane do osób fizycznych doręcza się w mieszkaniu lub miejscu pracy. Oznacza to, że organ ma dowolność jeśli chodzi o wybór miejsca i nie można czynić zarzutu z tego, iż doręczenie nastąpiło w miejscu pracy zamiast miejscu zamieszkania. Wyjątkowo doręczenie może mieć miejsce w siedzibie organu administracji publicznej, o ile przepisy szczególne nie wykluczają takiego sposobu doręczenia. Incydentalnie zaś stosować będziemy możliwość wynikającą z §3 art.42 dotyczącą doręczenia w każdym miejscu, w którym zastanie się adresata.

Co to jest fikcja doręczenia?

Jeśli nie powiedzie się doręczenie właściwe ani zastępcze, listonosz pozostawi pismo w placówce pocztowej na dni max.14, informując adresata o miejscu i terminie, w którym może przesyłkę odebrać tzw. awizo. Termin ten wynosi 7 dni od dnia nieskutecznego doręczenia. Po ich upływie adresat otrzymuje kolejne zawiadomienie o oczekującej na niego przesyłce. Maksymalny termin na odebranie pisma w sumie nie może przekroczyć 14 dni, licząc od dnia następującego po pierwszym awizowaniu. Jeśli w tym czasie adresat nie zgłosi się celem podjęcia korespondencji, uważa się, że doręczenie zostało dokonane z upływem tych 14 dni, zaś pismo pozostawia się w aktach sprawy. Oznacza to, że pismo uważa się za doręczone, mimo że faktycznie adresat go nie odebrał, co więcej uważa się, że zapoznał się  jego treścią, mimo iż w rzeczywistości nic takiego nie miało miejsca.

Jakie są skutki niewłaściwego doręczenia?

Niewłaściwe doręczenie skutkować może podniesieniem przez stronę zarzutu nieprzestrzegania przez organ administracji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wysłowionej w art.10 kpa. Uchybienia te strona będzie mogła podnosić w odwołaniu od decyzji wydanej w postępowaniu czy też zażaleniu na postanowienie. W razie wydania decyzji ostatecznej, niewłaściwe doręczenie może być podstawą do wznowienia postępowania, zgodnie z art. 145 §1 pkt.4 kpa przewidujący taką możliwość w sytuacji, gdy strona nie brała udziału w postępowaniu bez swojej winy.

Na koniec warto wspomnieć o szczególnych przypadkach doręczeń. Jednym z nich jest zawiadamianie o decyzjach bądź czynnościach organu poprzez obwieszczenie lub w inny zwyczajowy sposób przyjęty w danej miejscowości. Doręczenia takie uważa się za skuteczne po upływie 14 dni od dnia ich publicznego ogłoszenia. Formę taką stosuje się przede wszystkim w przypadkach udziału w postępowaniu znacznej liczby osób bądź gdy organ z góry nie może ustalić kręgu podmiotów, które powinny wziąć w nim udział.

Źródła prawa

1.Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.2013, poz.267) art. 39 i n.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *